تو . بار خدايا ! به عزّت تو كه اگر مطالبه كنى مرا به جرم من ، من مطالبه كنم تو را به عفو تو ؛ واگر مؤاخذه كنى مرا به جهل من ، من مطالبه كنم تو را به حلم تو ؛ واگر مجازات كنى مرا به لئيمى من ، مطالبه كنم تو را به كريمى تو ؛ واگر درآورى مرا در دوزخ ، بشناسانم أهل دوزخ را كه هميشه دوست تو بوده‌ام . بار خدايا ! اگر خواهى اهانت مرا ، هدايت نكنى مرا ؛ واگر خواهى فضيحت مرا ، ستر نكنى مرا . پس برخوردار كن مرا به آنچه براي آن هدايت كردى مرا ، وهميشه بدار براي من آن را كه به آن ستر كردى مرا . بار خدايا ! آنچه وصف كردم از بلايى كه مبتلا كردى مرا به آن يا احسانى كه بخشيدى مرا به آن ، همهء آن به منّت توست از آنچه كرده‌اى آن را ؛ وعفو تو تمام آن است اگر تمام كنى آن را . بار خدايا ! اگر نبودى آنچه كسب كردم از گناهان ، نترسيدمى از عذاب تو ؛ واگر نبودى آنچه دانستم از كرم تو ، اميد نداشتمى از ثواب تو را وتو سزاوارترين كريمانى به تحقيق اميد اميدواران ورحيم‌ترين آن كساني كه طلب رحمت كنند از ايشان در فراگذاشتن از گناهكاران . بار خدايا ! نفس من به آرزو مىاندازد مرا كه تو بيامرزى مرا . پس اكرام كن به اين آرزويى كه بشارت دادى به عفو خود ، وراست گردان به كرم خود بشارت‌دهنده‌هاى آرزوى اين نفس را ، وببخش أو را به كرم خود مهلكات جنايت كردن أو را . يا ربّ ! بينداخت مرا حسنه‌ها در ميان جود وكرم تو ؛ وبينداخت مرا سيّئه‌ها در ميان عفو تو ومغفرت تو وحال آنكه اميدوارم كه ضايع نشود ميان آن دو واين دو بدكارى ونيكوكارى .